برای نام نامی سرباز؛ امید روزهای دشوار مردم

سید نعمت ضیا

سربازان و نیروهایی که برای تامین امنیت یک سرزمین فعالیت می‌کنند، متشکل از دلاورترین و شجاع‌ترین افراد آن خاک‌اند. سرباز زمانی ‌که پرتله و یونیفورم عسکری را به تن و سلاح را به شانه می‌اندازد با خون خویش پیمان وفاداری، عیاری و تعهد به هموطنان‌ خود را امضا ‌می‌کند.

در ساختار نیروهای امنیتی ما جوانان تحصیل‌کرده از سراسر کشور شامل‌اند که در کنار هم برای توسعه، ترقی و ثبات وطن می‌رزمند. آنان روزهای دشواری را سپری کرده‌اند. کابوس‌های خطرناکی برای این نیروها دیده شد، اما آنان تمام این خیال‌های خام را با استقامت، صداقت و پایداری باطل ساخته‌اند.

احساس وطن‌دوستی و باور به ارزش‌ها و منافع ملی عامل اصلی حضور سربازان کشور در میدان‌های نبرد است. اگر انگیزه و احساس وجود نداشته باشد، محال است که یک انسان جانش را به خطر اندازد، از سرش بگذرد و با خونش مشق آزادی و عزت نماید.

بیش از ۶۵هزار تن از نیروهای امنیتی کشور در ۱۹سال اخیر برای دفاع از منافع ملی، ارزش‌های انسانی، حقوق بشر، آزادی‌های مدنی و تمامیت ارضی شهید شده‌اند. خانواده‌های این نیروها در سوگ عزیزان خود با مشکلات بسیاری دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

جنگ در برابر چه کسانی؟

سربازان کشور به صورت مشخص در برابر گروه طالبان می‌جنگند که در این روزها از میز مذاکرات صلح فرار کرده‌اند. آن‌ها چتری برای تروریزم بین‌المللی‌اند که چندین گروه تروریستی دیگر در سایۀ طالبان دست به خشونت و قتل و کشتار می‌زنند.

 طالبان چه از افراد ملکی و چه نظامی قربانی‌های زیادی گرفته، اما در خط مقدم دفاع و نبرد در برابر آنان نیروهای دلیر امنیتی و دفاعی کشور قرار دارند.

هدف نیروهای دفاعی و امنیتی کشور تامین امنیت شهروندان است تا در سایۀ امنیت در مسیر توسعه و پیشرفت قدم بردارند، جوانان این سرزمین در دورترین نقاط کشور با آرامش به فراگیری دانش و دانایی اقدام نمایند، ساختار و نظم دولتی در سراسر کشور حاکم باشد تا مردم از بدبختی و بی‌نظمی نجات پیدا کنند و هیچ افغان با سرخوردگی و مظلومیت مهاجرت نکند.

هدف طالبان این است که افغانستان را بار دیگر به نیابت از حامیان‌ خود سقوط دهند، نظم دموکراتیک دولتی را نابود، دروازۀ مکاتب و پوهنتون‌ها را مسدود کنند، تعلیم و تحصیل را برای زنان و دختران حرام و بی‌سوادی و جهالت را بار دیگر نهادینه سازند و حقوق بشر و آزادی بیان را با شلاق جواب دهند. در نهایت باید گفت، طالبان به دنبال این است که ساختار ذهنی مسخره و بدوی خود را در جامعه پیاده کنند و افغانستان را سرافکندۀ دنیا سازند.

اما طالبان باید بدانند که این خیال باطل است. بهترین راه برای طالبان این است که بیایند قانون اساسی را بپذیرند و به خاطر جنایات و قتل و کشتارهای که انجام داده‌اند از مردم معذرت بخواهند و انسان‌گونه در جامعه زندگی کنند.

حمایت جمهوریت و مردم

دولت با تکیه به صداقت و دلیری نیروهای دفاعی و امنیتی در برابر گروه طالبان و دیگر گروهای دهشت‌افگن قرار گرفته است. حمایت رهبران و سیاست‌مداران باعث می‌شود که نیروهای امنیتی کشور با قدرت بیشتر در خط مبارزه حضور یابند. مهم‌ترین اصل برای نیروهای دفاعی و امنیتی رضایت و حمایت مردم است. خوشبختانه، در ۱۹سال اخیر مردم به صورت عموم، صادقانه از سربازان وطن حمایت کرده‌اند. این نیروها امروز به‌عنوان بخشی از هستی کشور شناخته می‌شوند. قدردانی مردم از فداکاری‌های نیروهای امنیتی باعث افزایش روحیه در آنان می‌شود. ما همواره باید نشان دهیم که شهروندادن کشور با قدرشناسی تلاش‌های نیروهای امنیتی کشور را نادیده نگرفته‌ و در سخت‌ترین شرایط در کنار آنان قرار گرفته‌اند.

مسوولیت در برابر خانواده‌های شهدا

دولت وظیفه دارد که خانواده‌های شهدای نیروهای امنیتی کشور را مورد توجه قرار دهد و تا حد امکان مانع فقر و بی‌سرنوشتی فرزندان شهدا شود. حمایت خانواده‌های شهدای نیروهای امنیتی باعث می‌شود که همسنگران آنان با قدرت و شجاعت بیشتر در برابر دشمنان افغانستان بجنگند.

 از اقدامات ارزشمندی که می‌توان برای حفظ نام و یاد سربازان شهید کشور انجام داد، ایجاد قبرستان و آرامگاهی اختصاصی، برای مثال با نام «گلزار شهدای نیروهای امنیتی» در هر ولایت است تا تمام سربازان شهید در آن به خاک سپرده شوند و مختصر بیوگرافی هر سرباز شهید بر مزار آنان حک و سالانه از این شهدا تجلیل کنند.

این کار باعث می‌شود که مردم متوجه شوند، مسیر و راهی را که این کشور طی کرده به آسانی به دست نیامده، بل هزاران جوان در این راه دشوار خون داده‌ و سر باخته‌اند.